Mánaðarskipt greinasafn: október 2012

Ögrið okkur

Auðvitað átti þetta að vera fyndið; ég meina myndin sýnir stelpu með hatt gæla eða gæla ekki við dreng með hatt. Hann gefur frammistöðu hennar tvo þumla upp og slagorðið er rúsínan í pylsuendanum: „Allir fara sáttir af Salsaballi NFFG“ …

Eflaust átti myndin líka að vera ögrandi. Sú misheppnaða tilraun er mögulega það eina fyndna við hana því hún er akkúrat ekkert ögrandi. Sérstaklega í ljósi þess að það er líklegra en ekki að mömmur og pabbar nemenda FG sjúgi og sleikji á hvort öðru kynfærin nokkuð reglulega.

Ýmis teikn eru á lofti um að unga kynslóðin hafi farið útaf sporinu. Í vikunni kom út skýrsla sem sýndi að ungt fólk er íhaldssamara en fyrir 20 árum í viðhorfum til verkaskiptingar kynjanna. Þessi auglýsing undirstrikar það. Húmorinn er í besta falli úreltur og ber vott um stöðnun sem virðist hafa átt sér stað í Garðabæ og um land allt, samkvæmt fyrrnefndri skýrslu.

Það er í eðli ungs fólks að vilja breyta til, rífa kjaft og hafna stöðnun. Ef unglingar réðu yfir heiminum myndi ríkja fullkomin upplausn. Þannig á það að vera og þess vegna leyfum við þeim ekki að ráða. Þeir gegna hins vegar mikilvægu hlutverki og það er glatað til þess að hugsa að þorri ungs fólks virðist ekki hafa meiri kjark en svo að það vill viðhalda stöðnuðum hugmyndum — ekki bara um hlutverk kynjanna heldur líka um húmor.

Kæra unga fólk, auglýsingin ykkar er glötuð og hefði mögulega þótt ögrandi fyrir 50 árum. En nú er árið 2012. Hættið þessu bulli og reynið að ögra okkur með því að storka gamaldags viðhorfum. Ekki halda á lofti glötuðum viðhorfum sem hafa verið ríkjandi síðustu áratugi. Þau munu ríkja áfram ef þið rífið ykkur ekki upp byrjið að hegða ykkur eftir aldri. Ögrun snýst um að bjóða ríkjandi viðhorfum byrginn. Það er ykkar hlutverk að vera þar í broddi fylkingar og leiða okkur hin inn í nýja, breytta tíma.

Millimetrum frá bugun

Erfitt lífNú eru þrír dagar eftir af Meistaramánuði og ég er kominn út á ystu nöf. Ég er ekki búinn að borða einn sælgætismola, ekki eina kökusneið, ekki einn bita af hamborgara eða pepperónípitsu í tæpan mánuð og er millimetrum frá því að bugast. Mér er heilsað með nafni á veitinga- og skyndibitastöðum á borð við Saffran, Serranó og Bergsson, ég tek lýsi í svefni og þjálfararnir í Mjölni senda mér sms ef ég er ekki mættur korteri fyrir æfingu. En afleiðingarnar eru stórkostlegar: Gráa bjarmanum, sem sést þegar ég loka augunum, hefur verið skipt út fyrir stillimynd af kökusneið. Með rjóma.

Verslunarferðir hafa aldrei verið erfiðari. Þar sem ég geng fram hjá bakkelsisrekkunum heyri ég djöflaterturnar og kleinurnar hvísla nafn mitt. Sömu sögu er að segja um kexið. Þá beitir sælgætið mig grófu, andlegu ofbeldi, enda hefur því verið dreift taktískt um verslanirnar, sem verður til þess að ég þarf að hlusta á það niðurlægja mig alla verslunarferðina — sérstaklega leiðinlegt vegna þess að yfirleitt finnst mér mjög gaman að kaupa mat. Maður telur sig hólpinn þegar að afgreiðslukassanum er komið en þar blasa við heilu rekkarnir af Þristum, Trompi og Kit Kati í fullkomnum stærðum til að nasla á leiðinni heim. Þvílík Örlög.

Leið mín í gegnum frumskóg Meistaramánuðsins hefur verið grýtt og ég hef svindlað. Ég fór í tvær stórar afmælisveislur þar sem ég fékk mér bjór en aldrei nóg til að finna fyrir ölvun. Þá er ég ekki með fullkomið bókhald yfir góðverkin 30, sem ég ætlaði að gera, en hugsa að þau séu einhvers staðar á milli 20 og 25. Það er tiltölulega auðvelt að gera eitt góðverk á hverjum degi en ég viðurkenni að hinir ýmsu söfnunarbaukar björguðu mér oft fyrir horn.

Þessir dagar hafa verið afar lærdómsríkir. Eyðileggingarmáttur áfengis verður pínlega augljós þegar maður lætur það vera en skemmtanagildi þess einnig. Ég ætla draga úr áfengisneyslunni, velja partíin betur og stuðla þannig að betri líkamlegri heilsu. Þá hefur nauðsyn nammidagsins aldrei verið augljósari en sælgætisþörf mín hefur aldrei verið meiri en nú, eftir tæplega mánaðarbindindi. Hér eftir fer því einn dagur í viku í sælgætis-, köku-, kex- og skyndibitaát.

Merkt , , , , , , , , , ,

Netflix og Itunes á Íslandi

D3, dótturfélag Senu, hyggst á næstunni opna svokallaða Netflix-þjónustu á netinu. Þjónustan hefur þó ekkert með afþreyingarrisann Netflix að gera, heldur er bandaríska vörumerkið notað sem einskonar samheiti yfir kvikmynda- og þáttaleigu í frétt Viðskiptablaðsins. Svolítið eins og ef vefsíðan Tónlist.is, sem einnig er rekin af D3, væri kölluð Itunes-þjónusta.

Ekki ætla ég að spá fyrir um hvernig D3 á eftir að takast til með þjónustuna, sem hefur vaxið hratt erlendis síðustu ár. Títtnefnd Netflix er mjög vinsæl og ódýr þjónusta og margir Íslendingar nota hana með krókaleiðum, enda ómögulegt að gerast áskrifandi hér á landi öðruvísi. En af hverju? Margir halda að Smáís (Samtök myndrétthafa á Íslandi) og STEF (Samband tónskálda og eigenda flutningsréttar) standi í vegi fyrir því að Itunes og samskonar vefverslanir opni útibú hér á landi. Það er þó flóknara en svo.

Þetta snýst ekki um að íslensku samtökin vilji ekki semja við erlendar vefverslanir. Rétthafar, t.d stóru kvikmyndaverin í Hollywood, selja svæðisbundin rétt á efni sínu til ákveðinna landa. Fyrir þetta borga þjónustuaðilar á borð við Itunes og Netflix. Ef það ætti að byrja að selja efnið á Íslandi þá þyrftu þeir að semja við öll stóru kvikmyndaverin ásamt hundruðum annarra aðila um rétt á sölu og leigu á stafrænu efni fyrir litla Ísland. Við erum rétt rúmlega 320.000 og náum því ekki að auka sölu efnisins nema í örlítið. Ávinningurinn er því harla lítill fyrir Itunes og Netflix— það er meira að segja óvíst hvort hann standi undir kostnaði við kaup á réttinum á efninu. Sömu lögmál gilda um samninga á sölu á tónlist.

Með öðrum orðum: Netflix og Itunes nenna ekki að opna á Íslandi vegna þess að það er of lítið upp úr því að hafa.

Hitt er annað mál að Itunes er í boði fyrir íbúa smáríkja á borð við Lúxemborg og Möltu. Ástæðan fyrir því er einföld: Evrópusambandsaðild. Átta ár eru síðan Itunes opnaði sérstaka Evrópusambandsútgáfu af vefverslun sinni. Þá gat Apple samið við allar þjóðir Evrópusambandins í einu.

Netflix er komið skemur á veg en Itunes en hyggst þó byrja að opna gáttir sínar fyrir Evrópu á þessu ári. Fyrirtækið hefur meira að segja valið Lúxemborg fyrir evrópskar höfuðstöðvar sínar.

Evrópusambandsaðild leysir þó ekki allan vanda því réttur á textum við erlendar kvikmyndir og þætti eru í höndum dreifingaraðila á Íslandi. Það flækir málið ef Ísland mun nokkurn tíma eiga möguleika á því að kaupa þjónustu Itunes og Netflix án þess að beita brögðum.

Merkt , , , , , ,

Dagar: 5, 6, 7 og 8: Fáránlega auðvelt

Þessi meistaramánuður er það auðveldasta sem ég hef gert. Eina vandamálið er að ég er ekki nógu skapandi í góðverkunum. Þau snúast meira og minna um að gefa peninga. Annars er ég reyndar mjög duglegur við að hleypa bílum í umferðinni, stoppa fyrir fólki, brosa til afgreiðslufólks og vera almennt kurteis. Það er ekki sjálfgefið.

Annars ætla ég að stikla á stóru um síðustu daga. Ég er búinn að kaupa gulrætur af barni sem er að safna fyrir skólaferðalagi, leggja til í söfnun Rauða krossins, setja klink í bauka og í dag setti ég meira segja klink í stöðumæli sem tilheyrði hvorki mér né bílnum mínum. Hvar er Nóbellinn minn?

Ég hélt mig líka alfarið frá búsinu um helgina, þrátt fyrir að hafa farið í gríðarlega skemmtilegt afmæli. Úti í sveit í þokkabót. Og þar voru pönktónleikar. Ég kíkti líka í heimsókn til föður míns sem bauð upp á kvöldmat sem rímaði alveg við takmörk mánaðarins: lamb og sætkartöflumús. Hvar er Nóbellinn hans?

Þá er ég búinn að mæta á æfingar alla dagana nema á sunnudag, sem er heilagastur allra sunnudaga. Las það í bók. Er búinn að kýla í púða, stökkva yfir slár, gera armbeygjur, hnébeygjur, upphífingar, magaæfingar ásamt því að lyfta bjöllum upp og niður og til hliðar. Eins og ég segi: Ekkert mál.

Loks fékk ég niðurstöður úr hjartatékkinu frá í því í síðustu viku. Hjartað lítur vel út samkvæmt tölum á blaði sem ég fékk afhent. Kólestról, púls, nýru, blóðþrýstingur. Þetta er allt þar sem að á að vera. 7, 9, 13 (ég bankaði í alvöru í borðið).

Dagur 4: Góðverkahallinn

Eins og ég sagði ykkur frá í færslu gærdagsins er ég þegar einu góðverki á eftir áætlun. Í dag ætlaði ég að slá tvær flugur í einu höggi leiðrétta þennan vandræðalega halla. Ég fór í Bónus að kaupa mjólk og banana, til að fylgja tveimur einföldum reglum sem gilda á heimili mínu. Sönnunargagn A:

Næst í röðinni á eftir mér við kassann var gömul kona. Þegar ég var búinn að borga fyrir matinn minn uppgvötaði hún að hún hafði gleymt að taka með „einn banana“ eins og hún sagði sjálf. Ég hugsaði með mér að ég gæti nú séð af einum banana og gerði heiðarlega tilraun til að gefa henni einn úr kippunni minni. Bananarnir mínir voru hins vegar allt of grænir fyrir hennar smekk. Hún afþakkaði því, snéri við mér baki og sótt gulann banana. O jæja.

En af hverju keypti ég græna banana? Jú, ég var að bæta á lagerinn. Átti nokkra fullkomlega gula heima en vildi kaupa fleiri sem yrðu orðnir góðir eftir nokkra daga. Ég tek banana mjög alvaralega og samkvæmt útreikningum mínum er ég búinn að borða um 360 til 370 banana á árinu. Sumir segja að ég eigi við vandamál að stríða. Að þeim röddum hlæ ég móðursýkislega og horfi flóttalega til hliðar.

Ég náði því ekki að leiðrétta góðverkahallann í dag. Góðverkið var eitt: Ég keypti þó Bleiku slaufuna, sem er tákn Krabbameinsfélagsins í baráttunni gegn krabbameinum hjá konum. Læt það duga og reyni að gera betur á morgun.

Æfing dagsins í Mjölni var góð; stöðvaþjálfun þar sem unnið var í 40 sekúndur í senn á fimm stöðvum. Tvær æfingar á hverri stöð og hver æfing framkvæmd tvisvar. Byrjaði á split squat með 25 kílóa lóð og armbeygjustiga. Þaðan í einhvers konar klifur í handstöðu og swing með 40 kílóa bjöllu. Næst 40 kg snatch og planki. Á næstu stöð voru gerðar bakfettur og skúrað með 20 kíló lóði í handklæði. Á lokastöðinni var dekkjahopp og mountain climbers. Flettið þessu upp, ef þið þekkið þetta ekki. Þegar hringnum var lokið gerðum við 3×30 sek af burpess og 3×30 af planka.

Þegar æfingin var búin vildi ég gera aðeins auka og tók axlarpressur með 48 kílóum og 40 kílóum. Samtals 35 sinnum ásamt því að klifra upp kaðalinn fjórum sinnum án þess að nota lappir. Eftir það fór ég að grenja og bað um ís á hendurnar mínar. Þegar mér var tjáð að það væri enginn ís í húsinu brást ég við eins og eldri maðurinn í þessu myndbandi:

Í kvöldmat grillaði ég svo nauta-rib eye. Fæstir átta sig á mikilvægi þess að láta kjötið ná stofuhita áður en það er grillað. Ég er ekki einn af þeim eins og þessi mynd sýnir glögglega:

Ahh. Feitt nautakjöt. Í fljótu bragði dettur mér ekki í hug betri leið til að enda dag. Eða …

Dagur 3: Heilagur hvíldardagur

Einhver gáfaðari en ég sagði að maður yrði að hvíla eins duglega og maður æfir. Eftir tvær ansi duglegar æfingar í vikunni (og harðsperrur sem ég sé ekki fram á að losna við í náinni framtíð) ákvað ég sleppa æfingu í dag. Það tengist reyndar meistaramánuði ekki neitt. Ég spila í mesta lagi smá körfubolta á miðvikudögum en sleppti honum líka og hyggst snúa ferskur aftur á morgun.

Ég borðaði einstaklega fínan kjúkling á Hananum í dag ásamt því að háma í mig hnetur og drekka vatn. Ég lofaði að gera 31 eitt góðverk í mánuðinum og er þegar einu góðverki á eftir áætlun þar sem gærdagurinn var góðverkslaus. Ég er slæm manneskja. Í dag reyndi ég að vinna mér inn mjúkt rúm og morgunmat í himnaríki og greiddi í jólagjafasjóð ABC barnahjálpar ásamt því að gefa árlegu þúsundkróna jólagjöfina til starfsins. Ég hef styrkt hina indversku Malleswari Malluvalasa í fjögur eða fimm ár og einn af hápunktum ársins hjá mér er alltaf jólakort og einkunnaspjald frá henni. Hún er svipaður námsmaður og ég var á hennar aldri: Þarf að bæta sig í stærðfræði en er fín í tungumálinu.

Uppáhaldsliturinn hennar er líka svartur. Þau eru augljóslega ekki að kenna henni neitt þarna í Indlandi. Allir vita að svartur er ekki litur heldur grunntónn.

Þó að meistaramánuður standi yfir þá skuluð þið ekki rugla Malleswari við indversku kraftlyftingakonuna Karnam Malleswari, sem vann brons á Ólympíuleikunum í Sidney árið 2000. Hérna er mynd af henni:

Dagur 2: Upprisan

Í morgun vaknaði ég klukkan átta en mátti ekki fá mér morgunmat vegna þess að ég var á leiðinni í hjartaskoðun. Ég varð sem sagt að fasta frá klukkan tíu í gærkvöldi, en svindlaði aðeins á því og laumaðist í nokkrar hnetur fyrir svefninn. Já. Ég er villtur.

Skoðunina fór ég í til að athuga hvort það sé ekki allt í góðu en niðurstöðurnar eru væntanlegar eftir viku. Fyrsta niðurstaðan kom þó strax þegar það kom í ljós að spítalakufl er flík sem ég þarf að festa kaup á hið snarasta. Sönnunargagn A:

Image

Eftir gott spjall við frábærar konur hjá hjartavernd lá leiðin í vinnuna. Borðaði svo lax á Bergssyni (þó ekki Felix (held samt að bróðir hans eigi Bergsson)) og skellti mér á æfingu eftir vinnu. Hún var þung en í rólegri kantinum. Ég var búinn að setja mér takmark fyrir mánuðinn að taka 180 kíló í réttstöðulyftu og ákvað að láta reyna á það í fyrsta skipti eftir æfinguna í dag. Niðurstaðan var ekki fögur, þó hún hafi verið mér í hag að öðru leyti:

Image

Hérna er svo mynd sem sýnir hvernig ég taldi mig líta út á meðan á lyftunni stóð:

Image

Annars var púlið að öðru leyti þannig að við völdum æfingarnar sjálf og gerðum ákveðinn fjölda endurtekninga á mínútu í senn. Unnið í 20 mínútur.

Ég tók réttstöðu, fyrst 110 kg x 10, svo 140 kg x 10. Svo tók við róður með 32 kg bjöllu og snatch með sömu bjöllu. Loks pressur með 28 kg bjöllu og upphýfingar. Eftir þetta voru teknar nokkrar kviðæfingar.

Dagur 1: Fallinn

Fall er fararheill. Ég svaf örlítið yfir mig í morgun, á fyrsta degi meistaramánaðar. Það var vandræðalegt en ég lét það ekki stöðva mig. Dagurinn gekk fullkomlega upp að öðru leyti; ég borðaði stórkostlegan þorsk á hjá Bergssyni og gerði góðverk þegar ég bauð örvingluðum ferðamönnum aðstoð við að borga í stöðumæli (ekki svona klinkmæli, kortasjálfsalin vafðist fyrir þeim).

Eftir vinnu fór ég æfingu í Mjölni sem var bæði hræðileg og frábær — ketilbjölluæfing af gamla skólanum:

Æfingarnar voru þrjár: Squat thrust, róður og jafnfætis stökk. Allar æfingarnar voru framkvæmdar með tveimur bjöllum. Tíminn var ræstur og hver æfing var framkvæmd tíu sinnum, svo átta sinnum, sex, fjórum og tvisvar. Svo var stiginn klifinn aftur; allar æfingarnar framkvæmdar fjórum sinnum, sex sinnum, átta og loks tíu. Ég notaði tvær 24 kílóa bjöllur en í skipti þeim út fyrir tvær 20 kílóa í squat thrust og róðri í síðustu umferðunum. Æfingin tók tæpar 19 mínútur á fínu tempói og ég var nær dauða en lífi eftir á. Það eru vitni að því. Svo gerðum við 30 burpees í lokin. Þessi mynd sýnir hvernig mér leið eftir á:

Eftir æfingu fékk ég mér kjúkling á Saffran. Mér býður við sjálfum mér, hollustan var slík í dag. Á morgun tekur svipað við. Einnig ætla ég að láta skoða í mér hjartað.

%d bloggurum líkar þetta: