Dagurinn sem veröldin hrundi

Í morgun las ég bakþanka eftir Stíg Helgason, fyrrverandi vinnufélaga og mann sem ég taldi mig þekkja. Þeir enduðu á því að hann fullyrti nánast að hann kann ekki að meta sjónvarpsþættina Seinfeld. Sorgarferlið hófst umsvifalaust:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Svo fór ég í afneitun:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Svo var ég reiður. Mjög reiður:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Svo helltist yfir mig vonleysið:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Svo kíkti ég reyndar í Mjölni:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eftir það kom þunglyndið:

 

 

 

 

 

 

 

 

Og nú sit ég og horfi á fjórðu seríuna af Seinfeld og hugsa.

Auglýsingar

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Breyta )

Tengist við %s

%d bloggurum líkar þetta: